Ana-baba arasındaki birebir ilişkiler çocuğa yansır. Onda güven ve sevgi meydana getirir. Çocuk, anne ya da babanın kimliğine bürünerek "rol modeli" seçer kendisine. Aşağıdaki olay bunu çok güzel örneklemektedir.
"Evet! Özellikle babama karşı kayıtsızdım. Çünkü annemle kavga ediyordu. Aralarında kavga çıktığı zaman annem acı acı ağlardı. Bu süreç, bir süre sonra bende sinir hastalığına sebep oldu. Çok küçükken böylesi durumlarda yatağıma saklanırdım. Ama, eğer bu kavgalar şimdi olsaydı, eminim babama karşı kuvvet kullanmaktan asla şüphe etmezdim."
Bu örnekte çocuk, anne rolüne bürünmüştür. Babaya karşı güvensizdir. Bu güvensizlik o kadar derindir ki sonraki yaşamında da izleri devam etmektedir. Babaya karşı olan tepki bilinçaltında öfkeye ve öç almaya dönüşmüştür.
İnsan, psikolojisinin ilk süreçlerini yine aile ortamında kazanır. Öğrenme kabiliyeti, hafıza inşası, kavrama gücü, konuşma ve lisan... bu kişilik gelişim süreçlerinden sadece
birkaçı. Anne-baba ve kardeşlerin oluşturduğu kolektif doğal aile ortamı, insanın şahsiyet gelişiminde büyük bir rol oynar. Kişiliğin sağlıklı gelişiminde derin izler bırakır.
Örneğin aşırı himaye çocuklarda şımarık, egoist, tatminsiz ve isyankar bir kişilik geliştirirken; sevgiden mahrumiyet de güven bilincinden yoksun, korkak ve başkalarında ilgi arayan bir şahsiyetin doğmasına yol açar.
Parçalanan Aile Parçalanan İnsan Demektir
İngiltere'de yapılan son araştırmalar ürkütücüdür. Tony B/air'in danışmanı meşhur sosyolog Anthony Giddens'in Sociology adlı eserinde bu konuda aktardıkları bir faciadır: Kadınların yüzde 75'i erkeklerin yüzde 83'ü boşanıyor ve bir kısmı yeniden evleniyor. Bu ailelerin çocukları değişik periyotlarla gözlemleniyor. Okul öncesi dönemde bu çocuklar, boşanmadan dolayı kendilerini suçluyorlar, korkuyorlar ve davranışsal oryantasyon sağlamakta güçlük çekiyorlar. 10 ilâ 15 yaş grubuna geldiklerinde romantik ilişkilerine, boşanmış anne-babalarıyla ilgili hafızalarını tazeleyerek çeşitli duygular. taşırlar. Çoğunlukla, ailelerinin ürettiği parçalanmadan doğan acıyı hissederler. Sonraki yaşamlarında doyumsuz, tarafgil, depresif ve yalnızlık duygusuna kapılma sorunlarıyla karşılaşıyorlar.
Bugün, İngiltere'deki öldürme olaylarının 4'te l'i aile içinde vuku bulmaktadır.
Ailedeki boşanmalar, sadece bireylerin fiziksel ayrılığı değildir. Ya da söz konusu parçalanma sadece kardeşlerin  birbirinden ya da anne ve babalarından fiziksel olarak ayrışması anlamına gelmez. Daha geniş manasıyla, boşanmalarla birlikte aile ruhunun parçalanması gibi bir durum ortaya çıkmaktadır. Ailenin ürettiği, deneyimlediği kolektif güven, sevgi, neşe, aidiyet... bilinci dağılmaktadır. Bu da bireylere büyük bir acı yaşatmaktadır. Onların doğal aidiyet ve güven kimliklerini yaralamaktadır. Arkasından, bütün yaşamları boyunca kaybettikleri bu doğal aidiyet duygusunu/ruhunu yakalamak için çeşitli arayışlara yönelirler. Örneğin, Almanya'da ırkçılık ve yabancı düşmanlığı yapan dazlak gruplarının çoğunlukla parçalanan ya da aile ortamında büyüye-meyen kişilerden oluştuğu saptanmıştır.
Ailenin Başarıya Olan Etkisi Hayat Boyu Devam Eder
Aile anne-baba ve çocuklardan oluşan bir oluşum değildir sadece. Aile, daha geniştir. Amcalar, dayılar, teyzeler, kuzenler... ve daha pek çok unsurla genişleyip gider. Hayatımızın farklı dönemlerinde bu andığımız kişilerin mutlaka bizimle bir biçimde ilişkisi olmuştur. Hayatımızın farklı başarı basamaklarında bunların kimi kez önemli rolleri olduğunu görürsünüz. İyi bir okula kabul edilme, beğendiğin bir işi bulma, siyasal ilişkiler geliştirme ya da daha başka alanlardaki başarılarınızın bir kısmında bu geniş aile ve akraba ilişkilerinin önemini görürsünüz. Çocukluk dönemiyle sınırlanmış bir birey-aile ilişkisi yoktur. Çünkü ilişkilerimiz çocukluk döneminden sonra da ailemizle devam eder

DERLEYEN...EMRE ŞEN (KESFETKENDİNİ EDİTÖRÜ)
İletişim:bilgi@kesfetkendini.com